🔸پیامدهای مقدسانگاری مادری..
احتمالا اگر مادر نبودم این مطلب را نمینوشتم.
احتمالا اگر مادر نبودم به خودم اجازه نمیدادم بگویم مادر مقدس نیست.هرچند که میدانستم و باور داشتم مادر مقدس نیست.
تقدسانگاری مادر یکی دیگر از حربههای مردسالاری است برای کنترل زن. مقام مادر آنچنان والا نشان داده میشود که زنی که خواهان رسیدن به این مقام نیست قضاوت میشود و ترغیب میشود به پذیرش این نقش...
بعد از مادرشدن هیچکس نمیگوید از هر پنج مادر یکیشان نمیتواند با فرزندش ارتباط فیزیکی و عاطفی پیدا کند و این ناتوانی باعث ایجاد احساس شرم و گناه در نومادران میشود.
مادرانی که بارداری و زایمان سختی داشتند،مادرانی که نوزادانشان بیمار هستند و مادرانی که آشفته شدند از تغییرات بزرگی که در زندگیشان ایجاد شده، بیشتر احتمال دارد با فرزندشان پیوند برقرار نکنند..
ولی حتی اگر هیچکدام از این شرایط هم نباشد باز ممکن است بهخاطر تغییرات هورمونی و عاطفی این اتفاق برای مادر بیفتد.
تقدسانگاری مادری باعث میشود این مادران احساس گناه کنند،سکوت کنند و پروسهی ایجاد پیوند با فرزندشان با مشکل روبرو شود.
تقدسانگاری مادر توسط نگاه مردسالاری باعث میشود مادرانی که نیاز دارند بعد از زایمان سریع به کار یا تحصیل برگردند قضاوت بشوند، مادرانی که از فرط خستگی نیاز دارند برای چند روز از خانواده و فرزندشان فاصله بگیرند و زمانی را فقط برای خودشان بگذرانند قضاوت بشوند و در نهایت تمام این احساس شرم و گناهدادن به مادر (mother shaming) باعث میشود آنها دلخستهتر و افسردهتر بشوند و گاهی فرزندشان را مانع خوشبختی خودشان بدانند!
مادر یک انسان است مثل تمام انسانهای دیگر، خسته میشود، افسرده میشود و اشتباه میکند.مادر نه تنها مقدس نیست بلکه ممکن است مثل هر آدم دیگری اشتباهات جبرانناپذیر مرتکب بشود. همانقدر که یک پدر اشتباه میکند.
مردسالاری با تقدسانگاری مادر، بار تربیت فرزند را به دوش او گذاشته و انتظاراتی که از او دارد نتیجهای ندارد جز تحت فشارگذاشتن مادران.مقدسانگاری مادر، مادران را تحت فشار قرار میدهد، به آنها احساس گناه و شرم میدهد، اما داستان به همینجا ختم نمیشود.
مادری که تحت فشارها سالها فداکاری و از خودگذشتگی کرده، خودش را محق میداند. محق میداند برای فرزندش انتخاب کند، تصمیم بگیرد. با کوچکترین سرپیچی، مادر یاد درد زایمان و شبزنده داریها و فداکاریهاش میافتد و به فرزندش گوشزد میکند که چهها کشیده برای به دنیا آوردن و تربیت فرزند و این گوشزدها باعث ایجاد احساس گناه و عذاب وجدان در فرزند میشود.
فرزندانی که یا بهخاطر مادرشان جوری که میخواهند زندگی نمیکنند، یا سرپیچی میکنند ولی با احساس گناه زندگی میکنند. مادرانی هم هستن که دیگران قضاوتشان میکنند که ای کاش هرگز مادر نمیشدند. مادران بد! مادران غایب، مادران بیمسئولیت، مادران پرخاشگر، مادران کنترلگر، مادران حسود.
.
مادر مقدس نیست! جایگاه مادری هم مقدس نیست. صرف داشتن رابطه جنسی بدون جلوگیری و بارداری و زایمان هیچکس را مقدس نمیکند. مادرشدن نه لیاقت میخواهد، نه خلوص نیت میخواهد، نه پاکی دل، فقط یک رابطهی جنسی بدون جلوگیری در زمان مناسب میخواهد!
مادر مقدس نیست اما زنان و مردانی که با علم و آگاهی فرزندی را به دنیا آوردند، رشدکردند، فرزندشان را به درستی تربیت کردند، مادران و پدران شاد و حمایتگری بودند، به نیازهای عاطفی فرزندشان پاسخ مناسب دادند، قابل ستایشند! همانقدر آنهایی که با علم و آگاهی این نقش را در زندگی نپذیرفتند قابل ستایشند!
.
پسرم خوابیده است، مینویسم و نگاهش میکنم، گریهام میگیرد! گریهام میگیرد از تصور سالهای آینده که در جمع دوستانش از اشتباهات احتمالی من و تاثیراتی که روی زندگیاش داشتهام حرف میزند!
تلخ است، اما من میدانم که مقدس نیستم، به او هم یاد میدهم که مادرت مقدس نیست، پس نه من بهخاطر ضعفهایم احساس گناه میکنم، نه پسرم بهخاطر بیان اشتباهات من احساس شرم میکند. اینطور شاید بهجای اینکه سال ها صبر کند و از اشتباهات من برای دوستانش بگوید، بتواند به خودم بگوید و من خودم را اصلاح کنم.
------سمانه_سوادی-------
