هر قدر ، انسان شریف تر و نجیب تر و اگاه تر  باشد از ازار و  جور دیگران ، بیشتر رنج میبرد..

به دو علت ؛ اول خود را مستحق چنین تازیانه هایی بر جرمهای نکرده ، نمی بیند..

و دیگر اینکه توقع ندارد؛  با او چنان کنند که خود نکرده ست.

و  رنجش ، توقعات از پیش تعیین شده ست..